Ŝtato de Orienta Indonezio
|
|
|
|
historia lando • Negara
|
Geografio
|
Ĉefurbo:
|
|
Loĝantaro
|
|
|
Ŝtat-strukturo
|
|
Parlamenta respubliko
|
Antaŭaj ŝtatoj:
|
Postsekvaj ŝtatoj:
|
Elstaraj historiaj eventoj
|
Diplomatiaj rilatoj
|
|
|
La Ŝtato de Orienta Indonezio (indonezie: Negara Indonesia Timur, malnova literumo: Negara Indonesia Timoer, nederlande: Oost-Indonesië) estis post dua mondmilito ŝtato formita en la orienta duono de Nederlanda Hindio. Establita en decembro 1946, ĝi iĝis parto de la Unuiĝintaj Ŝtatoj de Indonezio (USI) en 1949 ĉe la fino de la Indonezia Nacia Revolucio, kaj estis dissolvita en 1950 kun la fino de la USI. Ĝi konsistis el ĉiuj insuloj en la oriento de Borneo (Celebes kaj la Molukoj, kun iliaj enmaraj insuloj) kaj de Javo (Balio kaj la Malgrandaj Sundaj Insuloj).
Nova amendo estas proponita ĉar homoj, precipe orientaj indonezianoj, argumentas, ke la unueca sistemo igas orientaj indonezianoj senti sin seniluziigitaj pri la ekzisto de distribua justeco, kiu estas malproksima de atendoj, diskriminacia politika sistemo, al la oligarkio, kiu forte kaptis el la centro de potenco al la regionoj.[1]
- ↑ (17 aŭgusto 2020) “Gagalnya NKRI, Hidupkan Gagasan Federalisme, Selamatkan Indonesia”.